Tag: Gedicht
-
Laat kerstgedicht
Het bars getij gaat wel voorbij, de zon omhoog blijft schijnen: het zacht bewind van een klein kind doet elke wolk verdwijnen. Een jaar lang zal wel overal zijn zorg uw zorg verzoeten, als gij oprecht die nederlegt voor zijn zeer kleine voeten! Anton Van Wilderode, De dag sneeuwt dicht.
-
O laatste, warme dagen van september
De laatste dagen Een blauwe schotel bleef, met enkle vruchten, vannacht in het prieel op tafel staan, en daarop schijnt, door winde en wilde wingerd, een laatste straal van de verdoofde maan. Geen wind beweegt de donkre notelaren, rond zonnebloem en volle dahlia gonst geen insekt: ’t is de volmaakte vrede die eeuwig lijkt, als…
-
Levensles
The Meaning of Life There is a moment just before a dog vomits when its stomach heaves dry, pumping what’s deep inside the belly to the mouth. If you are fast you can grab her by the collar and shove her out the door, avoid the slimy bile, hunks of half chewed food from landing…
-
Hinkelbanen
Vandaag gelezen in de overlijdensadvertentie van de mij onbekende Mick De Man (1925-2009): Zachtneuriënd langs de hinkelbanen van de tijd loopt huppelend als een argeloos kind ons onbedachtzaam leven, maar het kleed van elk geluk is met voorlopigheid geweven, en van ons hart de diepste kern heet wankelmoedigheid. (m.d.m.)