-
Allerzielen
Toevallig, toch. Vanmiddag, op Allerzielen, lees ik volgende wel heel erg toepasselijke passage in een boek dat ik al even toevallig heb meegenomen uit het rek van de teruggebrachte boeken in de bibliotheek: Ik bevind me onder de doden en moet zachtjes spreken. Sommigen van die doden zijn werkelijk dood, anderen leven voort in mijn…
-
Notentijd
Noten zeggen dat de zomer definitief gedaan is, hoe warm het ook is. Ook de afgevallen bladeren zeggen dat de zomer voorbij is. Tussen de afgevallen bladeren zoek ik naar afgevallen noten. Soms zit de bolster er nog omheen. Soms is de bolster al helemaal dun en donker geworden. Ik denk dat de noten dan…
-
Onder professoren (1)
Ik moet een flyertje maken met een beschrijving van de verdiepingen op een gloednieuwe campus. Het flyertje zal worden bezorgd aan bezoekers zodat die meteen weten op welke verdieping ze terecht kunnen voor hun vraag. De directeur van de nieuwe campus wil per se zo’n flyertje hebben. Ik vind dat niet nodig: in elk gebouw…
-
O laatste, warme dagen van september
De laatste dagen Een blauwe schotel bleef, met enkle vruchten, vannacht in het prieel op tafel staan, en daarop schijnt, door winde en wilde wingerd, een laatste straal van de verdoofde maan. Geen wind beweegt de donkre notelaren, rond zonnebloem en volle dahlia gonst geen insekt: ’t is de volmaakte vrede die eeuwig lijkt, als…
-
Foto
Een mens zou eigenlijk altijd een fototoestel op zak moeten hebben. Om de voorbijgaande momenten die ons leven maken, te vatten en te bewaren. Gisteren was er (weer) zo’n gemist moment. Het plaatje: dinsdagavond iets voor zessen, een rustige straat in Korbeek-Lo, m’n jongste dochter (met staartjes) op haar nieuwe tweedehandse felgekleurde fietsje die naar huis…
-
Romeo + Juliet
Vandaag verjaart de Australische filmmaker Baz Luhrmann. Hij komt naar het schijnt uit het landelijke New South Wales, waar z’n vader een benzinestation en een filmzaal uitbaatte. Z’n moeder was een danseres. Al heel jong vermaakte hij de klanten van zijn vaders zaak met zelfgemaakte shows. Ik volg de filmwereld slechts op een (heel verre)…
-
Vol
Vindt u ook niet dat ons land zo vol is? Waar kan je in Vlaanderen nog genieten van een ongerepte horizon? Overal wordt het landschap wel ergens ingenomen door een huis, een schouw, een windmolen, een industriepark, een snelweg (met verlichtingspalen), een shoppingcenter, een verkaveling, een reclamebord… In Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk – waar niet…
-
Neiges d’antan
Vandaag zat in m’n mailbox – dankzij het onvolprezen project Laurens Jz. Coster – een gedicht van één van m’n lievelingsdichters over nostalgie: een winnende combinatie. Vanavond, ‘k ging een brief doen op de post, zag ik een bordje met ‘Garage Kern’. ‘Is die er ook nog?’ dacht ik — en meteen liep ‘k weer…
-
Marta
Soms stoot een mens als zappend op een pareltje. Gisteren was het zover. Ik belandde bij Nunnan (de non), een Zweedse documentaire (2007) van Maud Nycander over Marta, een vrouw die op haar 19de intrad bij de karmelietessen, de strengste van alle kloosterorden. Toegegeven: Marta’s familie (negen kinderen) was erg katholiek. Toch was het voor…
-
Ratten
Vannacht om drie uur wakker geschoten. Ik was aan het dromen dat er ratten over me heen liepen. Mijn vrouw, die ook wakker was omdat ze door haar hooikoorts niet kon slapen, kan het bevestigen. Ratten die over me heen lopen: iemand een verklaring?
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Filips blog 