Bevreemdend

170723 - JM

Wat een heerlijke film is Maps to the stars. Gisteren, laat op de avond, kwam ik er al zappend op terecht bij BBC. Ik ben een fan van Julianne Moore, en ook Mia Wasikowska is top. De eerste speelt een ouder wordende actrice, dochter van een actrice, van wie de carrière in het slop zit; de tweede de geschifte en deels verbrande dochter van een ambitieuze goeroe voor celebrities met een vuilgebekt kindsterretje als broer. Regisseur David Cronenberg zet in de film het Hollywood-wereldje te kakken. Letterlijk. Nog nooit een scheten latende Julianne Moore op het toilet zien zitten? Kijk naar Maps to the stars. Scheten latend vraagt ze haar slaafje Wasikowska de kleren van het lijf over haar vriendje, die ze later zal verkrachten. Wasikowska is overigens deels verbrand omdat ze haar ouderlijk huis in brand stak (en Moore met een Oscar-beeldje de kop in zal slaan). Dave Mestdach noemde het in Focus Knack een ‘ünheimliche thriller over wraak, waanzin en incest’, en ook: ‘een vreemde mélange van Hollywoodsatire en perverse weirdness’. Ik bleef alvast kijken. En bleef nog kijken, toen de BBC daarna La Piel Que Habito van Almodovar uitzond, eveneens een bevreemdende film over gemis, sex en wraak. M’n eerste Almodovar! Om half drie lag ik in m’n bed. Lees verder

Donkerte

170228-depoorterSchitterend dreigende foto’s alweer van Bieke Depoorter. Samen met muzikant Mattthias De Craene verbleef ze op Senja, het op een na grootste eiland van Noorwegen, en maakte ze er een kortfilm. ‘Deze bergen, de golven en onze mensen dragen de donkerte, leugens en traagheid in zich. Voor wie het niet meer aankan: alleen de lach kan verlichting brengen.’

Blinde vinken

M’n vrouw en dochters verwijten me nogal eens geen ‘gewone’ maaltijden te maken. Vandaag geen klachten op dat vlak: ik zette ik iets op tafel wat zeker tot de alledaagse Vlaamse keuken mag worden gerekend: blinde vinken met boontjes en kasteelaardappelen. Je moet voor het gerecht wat tijd hebben: de blinde vinken moeten toch wel minstens een half uur op het vuur staan. Het recept dat ik volg – uit een artikel over de favoriete gerechten van de moeders van topchefs – stelt zelfs dat de blinde vinken een uur op het vuur moeten staan. Dat vind ik te veel: de vinken dreigen dan te droog te worden. Jarenlang worstelde ik met de bereiding van het vleesgerecht. Ik bakte de vinken in de pan, waardoor ze keer op keer te weinig doorbakken op tafel verschenen. Met het artikel kwam die periode tot een einde. Ik bak ze nu, net als stoofvlees, eerst in de pot tot ze aan alle kanten bruin zijn. Daarna haal ik ze uit de pot. In het aanbaksel stoof ik een paar gesneden uien, die ik vervolgens singeer. Dan gaat de vleesbouillon erop met het – niet gekoelde! – flesje Rochefort, samen met de blinde vinken. Deksel op de pot, en pruttelen maar. Controleer na drie kwartier de dikte van de saus. Dik genoeg? Als dat niet het geval is, haal de vinken dan even uit de pot en zet het vuur wat hoger: laat de saus inkoken tot ze wat dikker is. Ik serveerde de blinde vinken met (diepgevroren) boontjes uit de tuin en kasteelaardappelen. Toen m’n oudste dochter de tafel zag, vroeg ze meteen of één blinde vink per persoon wel zou volstaan. Ik vatte het, niet onterecht denk ik, op als een compliment en keek tevreden toe toen ze verschillende keren saus nam.

 

Kip met rijst en currysaus

Vandaag maakte ik het favoriete gerecht van m’n jongste dochter, tevens een Vlaamse klassieker: kip met rijst en currysaus. Het is een gerecht dat je heel snel op tafel kunt zetten als je kiest voor rijst in builtjes en saus uit een pakje. Zo deed ik het jaren, tot een collega me vertelde dat het helemaal niet moeilijk is om zelf currysaus te maken. Inderdaad: het is kinderspel. Schil en ui een snijd een appel in kleine stukjes. Stoof ze aan in een pot en voeg er wat bloem én currypoeder bij. Roer. Het geheel mag gerust droog zijn. Voeg er vervolgens wat (warme) kippenbouillon bij = een blokje kippenbouillon in een halve liter (warm) water. Ik doe er ook wat (kokos)melk bij. Let op: voeg niet te veel vocht toe. Blijf roeren en voeg vocht bij tot de saus de gewenste dikte heeft. Laat koken en zet nadien het vuur laag. Ik vergat vandaag currypoeder bij de bloem te doen en had al vocht toegevoegd toen ik besefte dat ik currysaus aan het bereiden was zonder curry. Ik voegde dan maar currypoeder toe aan de saus. Dat lukte ook. Zelfgemaakte currysaus is zoveel lekkerder dan saus uit een pakje: ben ik blij dat ik ooit de stap heb gezet… Rijst koken doe je het best eerst bij dit gerecht. Het duurt al vlug een half uur voor de rijst gaar is. De kip, rijkelijk bestrooid met kippenkruiden, bak ik eerst aan in de pan. Vervolgens gaat de pan tien minuten in een op 180° voorverwarmde oven. Ten slotte is er nog de ananas – die verwarm ik gewoon even in de microgolf.

 

 

Wat eten we deze week?

Als voorbereiding op m’n examen moet ik dringend eend met gebakken schorseneren en aardappelen à la boulangère klaarmaken. Alles daarvoor is in huis. Alleen blijkt m’n oudste dochter niet thuis te zijn en heeft het weinig zin om voor twee het gerecht te bereiden (ook m’n vrouw is niet thuis en m’n jongste dochter is niet de gourmand van de familie). Vandaag werd het dus pie van kip. Maandag wordt het dus wellicht eend met gebakken schorseneren en aardappelen (wellicht ga ik geen tijd hebben om ze à la boulangère klaar te maken, dat zou overigens een primeur zijn). Dinsdag ga ik – op algemeen verzoek – tagliatelli met champignons, gerookte zalm ui, basilicum en mascarpone maken. Ik stootte lang geleden op het recept in de rubriek ‘Kookgeheimen’ in het krantje van de Gezinsbond. In de rubriek sturen leden hun familierecepten in. De redactie slaagt er almaar minder goed in om knappe recepten te verzamelen. Helaas. De tagliatelli is bij ons een klassieker geworden. Wat eten we dan donderdag? Dan wordt het een gerecht van Jamie Oliver (ik heb dit weekend nog eens door z’n oude boeken gebladerd die ooit bij De Standaard zaten): farfalle met savooikool, pancetta, tijm en mozarella. Ik heb vanochtend op de markt in Heverlee alvast twee plantjes tijm gekocht voor 6 euro.

He classified the Princess with that distinct type of woman that looks as if it habitually went out to feed hens in the rain
(Saki)

People may say what they like about the decay of Christianity; the religious system that produced green Chartreuse can never really die.
(Saki)