De tuinier-filosoof

Antoon Vandevelde is decaan van het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte van de K.U.Leuven. Maar hij is ook tuinier. En daar zegt hij mooie dingen over, vind ik:

“Maar in de lente is er de tuin. Er mag gebeuren wat er wil, maar eind maart moet ik mijn aardappelen planten. Al de rest moet dan maar even wijken. Desnoods sta ik daar voor op om vijf uur ’s ochtends.”

“Deze dualiteit heb ik altijd in stand gehouden. Ik kan mij het leven niet voorstellen zonder een van deze twee dimensies: aan de ene kant de spirituele dimensie en aan de andere kant het ruwe werk voor het levensonderhoud, het bezig zijn met mijn handen. Het gaat me hier minder om de sportieve prestatie, dan om de wil om te voorzien in ons levensonderhoud op een niet-consumptiegerichte manier. De meeste mensen vandaag beseffen niet waar hun eten vandaan komt. Ze stappen een sandwichbar binnen en kopen een broodje. Ik neem meestal mijn boterhammen mee naar het werk, maar vaak zijn er onder de middag vergaderingen waar er broodjes voorzien worden. Het is niet verwonderlijk dat mensen niet meer bidden voor ze beginnen met eten. Waar zouden ze immers dankbaar voor moeten zijn? Al wie ik ken, vindt het absoluut vanzelfsprekend dat er eten op tafel staat. Maar als je boer bent of een tuin hebt, dan weet je dat de oogst kan mislukken. Soms zit er een vos in je kiekenkot bijvoorbeeld, dan moet je een manier vinden om toch kippen te kunnen kweken zonder dat de vos ermee vandoor gaat.”

“Tuinieren is voor mij een manier om met contingenties om te gaan. Om te weten dat wat iedereen vanzelfsprekend vindt, helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ik besef ook wel dat ik me in een relatief luxueuze situatie bevind, omdat ik naast mijn tuin natuurlijk een inkomen heb. Ik hoef dus niet te tuinieren of dieren te kweken om ervan te kunnen leven, zoals mijn grootouders wel moesten doen. De levenswijze van mijn grootouders lijkt ook maar van op afstand idyllisch. Eigenlijk was ze heel hard. Er zijn vier van hun zeven kinderen gestorven voor ze twee jaar waren. Ik heb dat zelf niet meegemaakt, maar ik ben wel genoemd naar het laatste kind dat bij mijn grootouders gestorven is. Tegenwoordig zou men dat niet meer doen. We leven met de idee dat elk mens onvervangbaar is. Boerenmensen hebben beter dan wie ook leren leven met contingentie. Ze doen daar niet sentimenteel over.”

Lees zeker ook het volledige interview.

Advertenties

Een gedachte over “De tuinier-filosoof

  1. Mooi, iets waar ik ook mee bezig ben. Ik begrijp trouwens niet dat er mensen zijn die bidden voor eten dat op een totaal onethische manier tot stand is gekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s