Moshe

M’n dochter heeft een zwak oog. Dat bleek tijdens een schoolonderzoek en werd bevestigd door onze oogarts. Haar ene oog werkt veel minder goed dan het andere. Om het luie oog aan het werk te zetten, moeten we het goede oog afplakken. En ze moet een bril beginnen dragen. Ik vind dat verschrikkelijk. Ze wordt pas vijf. Kleuters met afgeplakte ogen, vind ik zo’n kneusjes. Maar m’n dochter pakt het goed op, met dank aan de oogarts. En aan de fabrikanten van brillen en plakkers, die vandaag toch wel heel kindvriendelijke producten weten te ontwikkelen. Dus misschien loopt het wel beter dan ik denk. Tenslotte hoeven éénogigen niet allemaal schlemiels te zijn. Daarbij denk ik dan aan Moshe Dayan, de legendarische Israelische generaal die ik in m’n kindertijd vaak op tv heb gezien (in de zesdaagse of één van die andere oorlogen). Stiekem hoop ik dat m’n dochter even fors reageert op wie haar uitlacht dan Moshe Dayan in de oorlog… Of is dat erover?